Deze informatie kwam aan het licht in een rapport waarin de vluchtcontroller werd geanalyseerd die uit het wrak van een van de drones was geborgen. Het onderzoek werd uitgevoerd door een ingenieur met de roepnaam Prop, die werkzaam is bij het 1230e Athena Genie- en Technisch Regiment van de Oekraïense strijdkrachten. De eenheid deelde de resultaten met Militarnyi.

Componenten van buitenlandse bedrijven verzorgen de verwerking van navigatiegegevens, de motorbesturing, de stroomvoorziening en de signaaluitwisseling tussen de printplaten. Tegelijkertijd geven de serienummers op de printplaten aan dat ze in Alabuga zijn gefabriceerd.

Onderwerp van de studie

De boordcomputer van de Geran-4 werd in 2026 ontdekt tussen brokstukken die in de Oekraïense regio Poltava werden geborgen. De exacte locatie en omstandigheden waaronder het onderdeel werd verkregen, worden om veiligheidsredenen niet openbaar gemaakt.

Geran-4 boordcomputer. Fotocredits: 1230e Athena Engineering and Technical Regiment

Stickers geven aan dat het vliegtuig was uitgerust met het Susannin opto-elektronische correlatiesysteem . Dit systeem vergelijkt beelden van een optische sensor met referentiebeelden die in het geheugen van de computer zijn opgeslagen en past de vliegroute aan, als aanvulling op satelliet- en traagheidsnavigatie.

Tussen het puin werd ook een mesh-modem gevonden, wat erop wijst dat de drone tot de Siker -versie behoorde.

Hoe de boordcomputer van de Geran-4 is opgebouwd.

De elektronica is ondergebracht in een aluminium behuizing met afmetingen van 175 mm hoog, 104 mm breed en 145 mm diep.

Aan de buitenkant heeft het een antenneconnector en twee meerpolige Amphenol Aerospace- connectoren, waarmee het apparaat verbinding maakt met de andere systemen van de drone.

De behuizing raakte aan de bovenkant beschadigd, maar de meeste interne printplaten bleven intact. Hierdoor was het mogelijk om hun structuur te onderzoeken, de aanwezige markeringen af ​​te lezen en terugkerende componenten te vergelijken.

De controller bestaat uit afzonderlijke printplaten die in een verticaal frame zijn gemonteerd. Daaronder bevinden zich de ALAK03-navigatiekaart, G-serie computermodules, de G106-relaiskaart en de G102-interfacekaart.

De MCM- en ALAK-printplaten; geïdentificeerde Amerikaanse componenten zijn rood gemarkeerd, Chinese in geel en Japanse in paars. Fotocredits: 1230th Engineering and Technical Regiment Athena

Zeven printplaten zijn voorzien van Texas Instruments TMS320F28335PGFA 32-bits processoren die werken op 150 MHz. Daarnaast bevinden zich IC’s voor energiebeheer, interfacecomponenten en datacommunicatieapparaten. Volgens de onderzoekers vermindert het gebruik van gangbare circuitontwerpoplossingen het aantal benodigde onderdelen, terwijl het modulaire ontwerp de productie en het onderhoud van de controller vereenvoudigt.

De navigatie-eenheid bestaat uit de ALAK03-printplaat en een daarop gemonteerde multichipmodule (MCM). De ALAK03-printplaat zorgt voor de verbinding met de externe antenne. Volgens de onderzoeksresultaten ontvangt en verwerkt de module satellietnavigatiesignalen, terwijl de printplaat de module van stroom voorziet en verbindt met de rest van de controller.

De ALAK03 is voorzien van indicatoren met de labels SAT1, SAT2, DIFF, DGPS, PVT en HDT. Deze geven de status van de satellietnavigatie, differentiële correcties, positie, snelheid, tijd en koers aan. Een kleine batterij zorgt ervoor dat de interne klok blijft werken nadat de hoofdvoeding is uitgeschakeld.

Het bord heeft ook een USB-poort. Volgens de hypothese van de onderzoekers kan deze poort worden gebruikt om de status van de apparatuur vóór de lancering te controleren en om software voor missieplanning en doelselectie aan te sluiten. Tijdens het onderzoek slaagden de onderzoekers er echter niet in een verbinding met de computer tot stand te brengen. Dit kan te wijten zijn aan een beschadigde diode, een defecte connector tussen de borden of het ontbreken van gespecialiseerde software.

De navigatie-eenheid is via een 34-pins connector met de G110 verbonden; volgens de analyse verwerkt de G110 de informatie van de ALAK03 verder. De pin-tabel toont de voedingslijnen, de datatransmissie- en ontvangstlijnen, evenals PPS-signalen en andere navigatie-indicatoren. De indicatoren GPS1, GPS2, DGPS, HEAD, DIFF en PPS op de G110 maken het mogelijk om de status van de betreffende functies te controleren.

De G108-printplaat is verantwoordelijk voor de communicatie met de straalmotor. De markeringen erop hebben betrekking op het brandstofniveau, de inlaat- en uitlaatdruk van de motor, twee pompen, de doorstroomsnelheid en het toerental. Volgens de onderzoekers fungeert de printplaat als een centrale hub voor het verzamelen van sensorwaarden en het aansturen van de motor op basis van de ontvangen gegevens.

Het G108-bord, met de Amerikaanse componenten rood gemarkeerd en de Duitse componenten blauw. Fotocredits: 1230th Engineering and Technical Regiment Athena

De G108 heeft afzonderlijke circuits die de elektrische pompen van het brandstofsysteem aansturen, en twee LED-indicatoren geven hun status weer. De printplaat is tevens voorzien van een voedingsindicator en een programmeerconnector.

De G109, G104, G103, G107 en G105 maken gebruik van een vergelijkbare basisarchitectuur, terwijl de gespecialiseerde G110 en G108 respectievelijk extra elektronica bevatten voor navigatie en motorbesturing.

Elk van de vijf printplaten heeft een eigen rekenknooppunt, data-uitwisselingsinterfaces, voedingscircuits en een programmeerconnector. Het rapport geeft geen precieze beschrijving van de functies die elke printplaat uitvoert.

De G106 is een relaismodule voor het schakelen van elektrische circuits. Hij mist de twee CAN-transceivers die kenmerkend zijn voor de naastgelegen processorkaarten. Tijdens het onderzoek was het niet mogelijk om precies vast te stellen welke belastingen op de uitgangen zijn aangesloten.

Alle knooppunten zijn met elkaar verbonden via de G102-backplane. Deze heeft aparte connectoren voor de G-serie printplaten en verbindt ze met de externe meerpolige connectoren van de controller.

Oorsprong van componenten

Na het vergelijken van beschrijvingen van printplaten en fabrikantenlijsten, kon de onderzoeker 105 elektronische componenten identificeren. Daarvan zijn er minstens 80 afkomstig van Amerikaanse bedrijven, wat neerkomt op 76,19% van het totaal.

De landen worden bepaald op basis van de vestigingsplaats van het moederbedrijf. Volgens deze methode worden Intersil- componenten geclassificeerd als producten van het Japanse bedrijf Renesas , terwijl Zetex- componenten worden geclassificeerd als producten van het Amerikaanse bedrijf Diodes Incorporated .

Texas Instruments domineert de lijst van fabrikanten met een ruime marge. Samen met National Semiconductor , dat het in 2011 overnam, zijn de twee bedrijven goed voor 61 componenten, oftewel 58,1% van de lijst. Hieronder vallen met name TMS320F28335PGFA-processoren voor dataverwerking en aansturing van boordsystemen, VP230 CAN-transceivers voor data-uitwisseling tussen modules, MB3238I-multikanaalszenders en PS767D301-spanningsregelaars. De boards zijn tevens voorzien van REF3020-referentiespanningsbronnen, die een stabiele spanning leveren voor meetcircuits.

Het Amerikaanse bedrijf CTS wordt vertegenwoordigd door CTS39CB3 kwartsoscillatoren met een frequentie van 40 MHz. Deze genereren een kloksignaal om de werking van digitale elektronica te synchroniseren. Zes Onsemi-componenten omvatten Y1-transistoren voor het aansturen van LED-indicatoren, H11G1-optokoppelaars voor signaaloverdracht en NUD3124-drivers voor het aansturen van inductieve belastingen en relais.

De navigatiemodule bleek een MPM38222 step-down spanningsomvormer van Monolithic Power Systems te bevatten , een Qorvo SGL06Z ruisarme versterker voor het ontvangen van satellietnavigatiesignalen en een MAX4461 instrumentatieversterker van Analog Devices voor het versterken van het spanningsverschil tussen twee ingangen.

Ook aanwezig zijn een Zetex FMMV109 varicap, een Microchip VC-830 serie kristaloscillator en een Abracon kwartsresonator.

Van de Chinese componenten zijn de relais van Yueli Electronic het meest talrijk : zes JZC-30MD’s voor het schakelen van elektrische circuits. Twee PD1500U03-componenten van Yantel zijn ontworpen voor het splitsen en combineren van radiofrequentiesignalen. Shanghai Leiditech wordt vertegenwoordigd door de Q3407B-vermogens-MOSFET voor het schakelen van belastingen, en Shenzhen Huazhimei Semiconductor door een step-down-spanningsomvormer met de aanduiding HMEY.

Elektronische componenten met onleesbare markeringen. Fotocredits: 1230e Athena Engineering and Technical Regiment

Een ander Chinees onderdeel – de CH343G van WCH – zorgt voor de conversie tussen USB en de seriële interface op de ALAK03-navigatiekaart.

Het is waarschijnlijk de bedoeling dat de controller voor onderhoud, testen en configuratie op een computer wordt aangesloten.

Het Duitse bedrijf Infineon Technologies is vertegenwoordigd door twee F4905S P-kanaals vermogens-MOSFET’s op de motorbesturingsprintplaat. Volgens de bevindingen van het onderzoek maken deze deel uit van de brandstofpompbesturingscircuits.

Een van de producten van het Japanse bedrijf Renesas – dat Intersil heeft overgenomen – is de HA-2539 operationele versterker, die hoogfrequente analoge signalen in de navigatiemodule verwerkt.

Het Taiwanese Richtek , een dochteronderneming van MediaTek , wordt vertegenwoordigd door een spanningsregelaar met de aanduiding 900HAA op de ALAK03-printplaat. STMicroelectronics , waarvan het moederbedrijf in Nederland is geregistreerd, wordt vertegenwoordigd door de HTC04-chip op de G110-printplaat. Deze bevat zes logische inverters die het logische niveau van het signaal omkeren.

De fabrikanten van negen andere componenten konden niet worden achterhaald. Bovendien werden er tijdens het onderzoek geen elektronische apparaten van Russische makelij aangetroffen.

Productie in Alabuga

De serienummers van de onderzochte printplaten bevatten het voorvoegsel AL – de standaardaanduiding voor Alabuga. Sommige printplaten zijn ook voorzien van een datum: de G108 is gemarkeerd met 23 juni 2026 en de G104 met 12 augustus 2026.

De twee externe Amphenol Aerospace-connectoren dragen de codes 260106 en 260206, die overeenkomen met 6 januari en 6 februari 2026.

MCM- en ALAK-printplaten, gemarkeerd met AL. Fotocredits: 1230th Athena Engineering and Technical Regiment

De Russen probeerden de markeringen op de TMS320F28335PGFA-processoren te wissen. Volgens de waarnemingen van de onderzoeker waren de markeringen op een aantal processoren niet volledig gewist, waardoor het mogelijk was het model te identificeren. Andere componenten met onleesbare markeringen bleven onbekend.

Volgens de inschatting van de onderzoeker houdt het verwijderen van markeringen verband met pogingen om het moeilijker te maken de herkomst van de elektronica vast te stellen te midden van sancties en exportbeperkingen.

Hoeveel kosten de elektronische componenten?

De onderzoekers schatten afzonderlijk de kosten van componenten van Texas Instruments en National Semiconductor .

Volgens gegevens van de Oekraïense defensie-inlichtingendienst produceerde Rusland ongeveer 3.000 Geran-4/5-eenheden per maand. Tegelijkertijd werd de productie van de Geran-2 geschat op ongeveer 2.800 eenheden per maand.

Als we de componentenlijst van de geanalyseerde controller extrapoleren naar dit productievolume, zou de maandelijkse vraag neerkomen op 21.000 TMS320F28335PGFA-processoren, 42.000 VP230 CAN-transceivers en 33.000 PS767D301-spanningsregelaars. In totaal vereisen 3.000 controllers 183.000 componenten van Texas Instruments en National Semiconductor, zoals hierboven vermeld.

Volgens schattingen van de onderzoekers zou Texas Instruments bij dit productietempo maandelijks ongeveer 1,4 miljoen euro aan inkomsten kunnen genereren uit componenten voor vluchtcontrollers van dit type .

Dit is echter slechts een ruwe schatting gebaseerd op de verkoopprijzen van distributeurs. De werkelijke inkoopprijzen en het aandeel van tussenpersonen in de uiteindelijke kosten blijven onbekend.

Conclusie

Meer dan 75% van de elektronische componenten in de Geran-4 vluchtcontroller is afkomstig van Amerikaanse bedrijven, en meer dan de helft daarvan komt van de Texas Instruments- groep. Deze componenten verzorgen de gegevensverwerking, de communicatie tussen modules, de stroomvoorziening en de interactie met de motor.

Met een productie van 3.000 eenheden per maand leidt deze afhankelijkheid tot een behoefte aan meer dan twee miljoen componenten van Texas Instruments en National Semiconductor samen per jaar. Dit wijst op een gebrek aan een effectief mechanisme voor het toezicht op de naleving van sancties, zowel op het niveau van de bedrijven zelf als op overheidsniveau.

======================

De productie van de Geran-4/5 Jet Drones heeft die van de Geran-2 overtroffen

Dmytro Shumlianskyi

15 augustus 2026

Productie van Geran-2 (Shahed) kamikaze-drones in de Alabuga-fabriek in Rusland. 2025. Fotocredits: TV Zvezda

https://militarnyi.com/en/

======================